W podsumowaniu po 10. Dolnośląskim Forum Politycznym i Gospodarczym pisałem między innymi:


Z zainteresowaniem śledzę debaty budżetowe dolnośląskich samorządów, zarówno samorządu województwa, jak i samorządów gminnych/miejskich. Nie mając dostępu do danych analitycznych (założeń budżetowych), trudno jest jednak zweryfikować, czy dochody poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego są niedoszacowane, a więc, czy zaproponowane projekty budżetów są realne, czy też stanowią jedynie element komunikacji politycznej.

Mam wrażenie, że we wszystkich dyskusjach gdzieś umyka jedna zasadanicza kwestia - przewidywana sytuacja sektora ochrony zdrowia.

Po pierwsze, dla praktycznie wszystkich szpitali publicznych jedynym źródłem przychodów jest kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Po drugie, na budżet Narodowego Funduszu Zdrowia składa się określony procent wynagrodzeń pracujących (ubezpieczonych) Polaków. W związku z tym, wzrost stopy bezrobocia w naszym kraju spowoduje niższe wpływy ze składek na konto NFZ. Fundusz będzie miał więc mniej pieniędzy do wydania.

Ergo, przychody publicznej służby zdrowia spadną, zaś koszty w najlepszym przypadku zatrzymają się na poziomie ubiegłorocznym, choć w to drugie trudno jest uwierzyć, zważywszy na wzrost cen energii, gazu czy nacisk płacowy pracowników sektora.

Nie można również abstrahować od sytuacji, w której służba zdrowia znajduje się w chwili obecnej. Większość szpitali, korzystając z koniuktury ostatnich lat (czyli zwiększonym przychodom) rozpoczęła procesy restrukturyzacyjne. Niektóre z nich odzyskały bieżącą płynność finansową (czyli zrównoważyła przychody i koszty), jednak nadal wisi nad nimi ogromny dług z końca lat 90-tych. Zmniejszenie poziomu przychodów w 2009 roku może spodować, że zaczną się one ponownie zadłużać.